EVRENSEL DOĞRULAR EVRENSEL YANLIŞLAR

Sosyal medyada özlü sözler, psikoloji, felsefe veya siyaset üzerine güzellemeler paylaşılıyor. Bu sözleri  araştırmadan, kim, kime, ne zaman, niçin, nerede söylemiş bilmeden sosyal medya kara deliklerine gönderiliyor.

Bu sözleri okuyan çoğunlukla kendinle ilgili bir çıkarımda da bulunmuyor, en yakınında bu sözler kime uyuyor diye düşünüyor ve ona gönderiyor. Narsizm hakkında bir söz görüyor. Arkadaşı 'Brad' görsün diye, ama Brad görmüyor görse de üzerine alınmıyor, beyhude bir çaba. O zaman etiketle, yemiyor. Ya Brad'de psikopatlık üzerine bir söz okursa ona gönderirse. Narsist sözünü gönderenin paylaşımlarına bakıyorsunuz, narsistin önde gideni, kendi fotoğraflarından başka hiç kimseye yer yok duvarlarında. 

Her ne paylaşıyorsanız şuna da dikkat ediniz. O söz Nietzsche'nin mi? Schopenhauer'in mi, Mustafa Kemal Atatürk'ün mü? 'Brad'in narsist olmayan arkadaşı o sözü uydurmuş olabilir? Kimbilir?

Sonuç, hiç kimse sosyal medyadan okuduğu her ne ise uyanıp ne terapiye ne de yaşamında bir değişikliğe gidiyor. Çünkü herkes biliyor artık. Kim ne biliyor, bilmiyoruz? Uzmanlık dalı olmadığı halde ahkam kesiyor, teşhis koyuyor, tedavi etmeye kalkıyor. 

"Beyaz Zambaklar Ülkesini" okurken Tolstoy'un(1828-1910) bir sözünle karşılaştım: "Hayattaki düzensizliğin sebebi, herkesin iyi bir düzene sahip olmak istemesidir, ama kimse hayatı düzenlemek istemiyor." Kitabın yazarı Girigory Petrov(1806-1881) bu sözü şöyle yorumluyor: Herkes yaşamdan almak istiyor, kimse ona bir şeyler vermeyi düşünmüyor. Hayata bencil, soyguncu, parazit olarak adım atıyorlar. Hayatın anlamını bu parazitlikle görüyorlar.

Evet, yaşadıklarımdan etkilendiğim doğrudur bununla birlikte yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var. (Ataol Behramoğlu'nun şiirini hatırlayınız. Şiiri okumak için Hz.Google sorun lütfen, o bilir.) 

Evrensel doğrular ve yanlışlar üzerinde durmayı amaç edindim. Yazdığım her kelime her söz evrensellik üzerine olmasına özen gösteriyorum. Genel geçer, popüler, bugün var yarın yok, yüzeysellik üzerine değil tüm dünyada kabul görmüş doğrular ve yanlışlar üzerine düşünmek, okumak ve yazmak yaşam amacımdır. Çünkü hem yaşadıklarımdan hem okuduklarımdan hem de gezip gördüklerimden öğrendiğim bir şey var: Ebeveynlerimizden evrensel doğru veya yanlış ne öğrendiysek, çocuklarımıza da onları aşılıyoruz. 

Ne demiş atalarımız, "Armut dibine düşer".