Her beklemek, sabır değildir. Bazen bir şeye boş da veremezsiniz. Azim, eylem kararlılığıdır. İyi belirlenmiş bir hedef veya amaç varsa çaba gösteririz. Olmuyorsa ve hedefi çok istiyorsak gidiş yolumuzu yani stratejimizi sorgularız. Öyle hemen amacımızdan vazgeçmeyiz, vazgeçemeyiz. Çalıştığımız şirkette varolma nedenimiz tüm güçlüklere karşı koymamız sabır gösterip azimle mücadele etmemizdir.  Sabır ise duygusal dayanıklılıktır. Sabır zamana, hazza ve acıya karşı çıkar karşımıza.  Haz, mutluluk değildir. Dondurma yalamak, bir kadeh şarap içmek, orgazm olmak, sigara içmek, modayı takip etmek, son model telefon almanın verdiği mutluluk değildir, hazdır. Haz duyulan her ne varsa maddi anlamda erişilemez duruma gelirse bizi yoldan ya da yolumuzdan çıkarır. Haz sürekli tatmin bekler. Akıllı telefonun bir yıl geçmeden yeni çıkan model yüzünden elinizdeki eski model, bize itibar kaybettirebilir. O yüzden hazza sabır göstermeyenlerin sonu hayal kırıklılığıdır. Milli piyangodan çok par...

Komşumuzun bir yaşında oğlu var. Öyle üniversite mezunu anne ve babaya sahip değil. Baba bahçıvan anne de ev kadını.  Çocuk sabah uyandı doğru bahçeye indi. Annesi sadece izledi. Ben de. Çocuk annesinin kendi güven alanında olup olmadığını arada sırada kontrol ediyordu. Bir dal parçası gördü eğildi aldı, eğilirken poposunun üzerine oturdu. Kendi çabasıyla kalktı. Eli çamur oldu. Üzerine sildi. Musluğun başına geldi. Açma yerine uzandı. Gücü yetmedi açamamadı. Musluk olduğunu ifade etti: "Mu," Annesi onayladı.  Kenarda yaprak toplamak için tırmığın yanında durdu. "Tak tak" diye eline yumruk yaparak onun ne işe yaradığını annesine anlattı. Anne "Tırmık," dedi. Çocuk: "Tığ," dedi, parmağınla dokundu. Erik ağacının altına geldi. Annesine işaret etti. Annesi kopardı verdi. Çocuk eriği ağzını buruşturarak yedi. Anne "Erik," dedi. Çocuk"Eği," dedi.  Yerde bir böcek gördü. Sopasınla dürtü böceği kaçırttı. Böcek olduğunu annesine sö...

Fotoğraf: Murat Germen Zamanla pamuk ipliğine bağlı aidiyet hissim inceldiği yerden koptu. Çünkü aile dahil her tür cemaat veya topluluk bir hiyerarşi düzenine sahiptir. Zamanla hiyerarşi, mahremiyet alanına girer ve yönetmeye başlar. Hiyerarşi, bireyi kontrol etmek ve yönetmek içindir. Hiyerarşide sorgulamak yoktur. Sorulan soruların cevaplarını anlamlandırmadığımız bir yerlere bağlamak veya tartışılmayacak kuralları vardır.  Hiyerarşi, alma verme dengesini bozar. Birileri tarafından sürekli karşılıksız verilen bir şey varsa borçlandırmak içindir. Borçlu hissetmek, dünyanın en acı en merhametsiz duygusudur. Borçlandıran kurum ve kişi zamanla borçluyu köleleştirir. Borçlu insan bağımlıdır. Çünkü sürekli veren, borç alanı sınar.  Borçlandıranlar, istedikleri her ne varsa süreklilik başlar ve günbegün bu istekler ağırlaşır. Senin onlardan olman için onlar gibi olman istenir. Kılık kıyafetinden oturup kalkmana kadar müdahale ve ayrımcılık başlar. Birey olman rahatsız eder.  ...

Umberto Eco'nın kitaplara yaklaşımını ikinci kez paylaşıyorum. Kitaplıĝımızda 1000 üzerinde kitabımız var. Bir ay önce seyahetlerimiz sırasında bazı kitaplardan vazgeçmeyi düşünmüştüm. Bu düşüncemi uygulamaya alabilirmiyim diye kitaplığımızın karşısına oturuyorum birkaç gündür. Sahafa götüreceĝim poşete koyduğum kitaplara da tekrargöz attım. Yarısından fazlasını kitaplığa geri yerleştirdim. Dostlarımdan vazgeçmek gibi bir acıyla sınandığımı farkettim.  Varoluşa tutunduğum değerletimden biri de kitaplıĝımız. Taşınma sırasında bize destek olan nakliyeci dostumun dediği gibi" Abi sizin de hiç eşyanız yokmuş, kitaplardan başka," Dostlarımız kitaplar, biz nereye onlar da oraya.  Bakın Umberto Eco neler demiş? "Bizler kitaplar için yaşıyoruz. Kargaşa ve yozlaşmanın egemen olduğu bir dünyada hoş bir görev bu." 50.000 kitabı bulunan Umberto Eco, ev kütüphaneleri hakkında şunları da söylemiştir: "Satın aldığınız tüm kitapları okumak zorunda olduğunuzu düşünmek apt...