YALNIZLIK

Murathan Mungan derki: "Bazı yalnızlıklar haysiyettir." 

Peki, İrving Yalom ne demiş? 

“Başka biriyle anlamlı bir ilişki kurabilmek için, kişinin önce kendisiyle ilişki kurabilmesi gerekir. Kendisiyle tek başına kalamayan, yalnızlığına kalkan olarak başka birini kullanır”

Yalnızlık bir tercih midir?

Yalnızım, demek bir tespit midir?

Çok yalnızım, demek şikayet etmek midir?

Hiç düşündünüz mü? 

Yalnız olduğumuz da neler yapabiliriz?

• Fotoğraf çekmek, 

• Fotoğraf bakmak, 

• Kitap okumak, 

• Film seyretmek,

• Tiyatroya gitmek,

• Konsere gitmek,

• Yazmak, 

• Bahçede çalışmak, 

• Denizin kenarında ya da bir ağacın altında oturmak,

• Yürüyüş yapmak, 

▪︎ Bisiklete binmek,

• Resim yapmak,

• Alışveriş yapmak,

• Yemek yapmak, 

• Nar ayıklamak,

• Turşu kurmak,

• Zeytin (salamura ya da sele)yapmak,

• Seyahat etmek, 

• Müzik dinlemek, 

• Herhangi bir müzik aleti çalmak, 

• Heykel yapmak, 

• Mozaik yapmak,

• Kibrit çöpünden maket yapmak,

• Örgü yapmak, 

• Evi temizlemek,

• Düşünmek,

• Yoga yapmak, 

• Meditasyon yapmak,

• İbadet etmek,

• Mehtaba dalmak,

• Müze gezmek, 

• Kürek çekmek,

• Balık tutmak,

• Kütüphaneye gitmek,

• Koleksiyon yapmak

• Çay yapmak ve içmek,

• Kahve yapmak ve  içmek,

• Dinlenmek,

• Düşünmek

• Uyumak.

Bir dostumun dediği gibi “nitelikli yalnız kalmak” bunlar olsa gerek.