ENGİN GEÇTAN'I OKURKEN

Kitapları var, çok değerli: İnsan Olmak, Hayat ve daha birçok eser.

Shakespeare, “Hızlı koşan, tökezler. Bilgece ve yavaşça ilerlemek lazım” demiş bir oyununda.

Salı sabahı bir otelde kahvaltı yaparken Ayşe Arman'nın Geçtan hocanın röportajını okuyordum. 

Masama izin alıp oturan 64 yaşındaki adamla göz göze gelince sordum. Koşuyor musun?

Kollarındaki yaralar şeker hastası olduğunu açık verirken bakışları yorgun ve çaresizdi. Berlin’de 40 yıldır çalışan bu kişi kandırılmış, dolandırılmış. Avukatların elinde oyuncak olmuş, mafya kapısına düşmüş. Bir kumpasın içinde karanlığa koşuyordu? 

Anlattı, anlattı.

Dinlediğim için teşekkür etti. 

Anlatmasa yarış kazanamamış at gibi çatlayacaktı. 

Gitti. Kimbilir daha, kime anlatacak?

Gazeteyi okumaya devam ettim,

Engin Geçtan, Ayşe Arman'a diyor ki:

Sanırım aslında iki ses de bana iyi geliyor. “Ölümü hak etmek”, tabii iddialı bir ifade. Çünkü ancak hayatın hakkını verebilmiş olanlar için geçerli. “I ching” öğretisinde bir söz vardır. “Ölüm, yaşanmış bir hayatın başına konan taçtır.” Bunu 1994 yılında çok yakınım olan birini toprağa verirken yaşadım. İstanbul tarihiyle iç içe geçmiş, sıra dışı çocukluk ve ilk gençlik yaşantıları, görkemli dönemler ve zaman zaman trajediler içeren, yaşanmış bir hayatın finali. Hayattayken bir ziyaretim sırasında aile hikâyeleri konuşuluyordu. 

Bana, “Beni anlamanı bekleyemem” dedi “Çünkü sen hayatı kolay yaşadın”! “Evet ama benim seninki gibi bir tarihim olamayacak” diye karşılık vermiştim inanarak...

Gazeteden geçmişe kaydı gözlerim,

öyle hikayelerim var ki...

ENGİN GEÇTAN: Türk psikiyatri profesörü, psikoterapist ve yazar. İlk, orta ve lise eğitimini İzmir’de tamamladı. 1956'da İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesini bitirdikten sonra uzmanlık eğitimi için ABD'ye gidip New York ve Columbia üniversitelerinde öğrenim gördü. (Vikipedi)

Doğum tarihi: 12 Ocak 1932, İzmir

Ölüm tarihi ve yeri: 19 Şubat 2018