AHMET TEVFİK CERİTOĞLU

25 Kasım 2015 Çarşamba

UYAN

#atevfikceritoglu

En yakınını toprağa teslim ettiğin gece, içtiğin bir yudum suda çiğnediğin lokma boğazında düğümken bir kez daha doğarsın. İşte sana değişim. Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak artık. Yas günlerini sindirdiğin günler kapını çalacak akbabalar, tarlada izi olmayanlar harmanda söze sahibiymiş gibi dizilecekler karşına. Demokrat postlu dayatma kültürünü hoca bildiklerinden devir almış yüzsüzler, buz kesecekler timsah gözyaşlarıyla sallanırken. Karparov zekalı bu donuk cam gözler, sabır taşlarınla oynayacak. Şeytan hesaplar, tek taraflı aile anayasası:“Bir sana, on bana," diye bölüşecek dünyanı.
Kim neye doğdu hiç düşündün mü? Zenginliğe doğanla esarete doğan bir mi? Eğer deden bir köle ise genlerinden torununa kalan bir urgan. Köle deyince Diyojen gelir aklıma, en son su içtiği tasından vazgeçmiş, canı pahasına yaşadığı fıçısından Koca İskender’i de def etmiş. Diyojen’in beyin hücrelerinden biri olsaydı şu beyninde kovalardın akbabaları.
Akbaba sofrasıymış; güçlü olan yaşarmış. Hadi canım sende, bu bir kumar, lades kemiğinin uzun parçası güçlünün pençesinde; sallıyor orkestrana, kendi karanlık notalarını çaldırtıyor.
Issız bir sokağın köşesinde karton üstünde dizlerin bükük ayaza düşmüş kabuslarında bir kibrit çakıyor, uyanamıyorsun, titreyemiyorsun. Ayağındaki pırtık botlar boş duruyor.

Ahmet Tevfik Ceritoğlu


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder